Siódmy Knesset: Wybory: 28.10.1969 r. Pierwsze posiedzenie: 17.11.1969 r. Liczba wybranych list: 12. (przed końcem Knessetu było 12 parlamentarnych grup oraz 2 niezrzeszonych posłów) Czas: 4 lata i 2 miesiące Przewodniczący: Re'uven Barkat (zmarł 5.07.1972 r.), Yisrael Yeshayahu-Sharabi Zastępcy przewodniczącego: Mordechai Bibi, Mordechai Zar, Yitzhak Navon, Tova Sanhedrai, Zvi Zimmerman Sekretarz Powszechny: Haim Li`or (do 30.04.1972 r.), Netan'el Lorch.
Siódmy Knesset (1969-1973)
Nazwa listy · procent uzyskanych głosów · liczba miejsc · liczba miejsc przed następnymi wyborami
Zjednoczenie Pracy (1) · 46,2 % · 56 · 57
Gahal · 21,7 % · 26 · 26
Partia Religijno-Narodowa (2) · 9,7 % · 12 · 11
Agudat Israel · 3,2 % · 4 · 4
Niezależni Liberałowie · 3,2 % · 4 · 4
Lista Narodowa (1) · 3,1 % · 4 · 3
Rakah · 2,8 % · 3 · 3
Kidma Vepituah (3) · 2,1 % · 2 · 2
Po'alei Agudat Israel · 1,9 % · 2 · 2
Shituf Ve`ahva (3) · 1,4 % · 2 · 2
Ha-olam Hazeh - Koah Hadash (4) · 1,2 % · 2 · 0
Free Center · 1,2 % · 2 · 2
Maki (5) · 1,1 % · 1 · 1
niezrzeszony - Avner Hai Shaki · - · 0 · 1
niezrzeszony - Shalom Cohen · - · 0 · 1
(1) - jeden członek Listy Narodowej przeszedł do Zjednoczenia Pracy. (2) - odszedł Avner Hai Shaki i pozostał posłem niezależnym. (3) - arabska lista mniejszościowa powiązana ze Zjednoczeniem Pracy. (4) - zmienił nazwę na Meri. Odszedł Shalom Cohen i pozostał posłem niezależnym. (5) - zmienił nazwę na Moked.
Najważniejszym wydarzeniem z okresu kadencji siódmego Knessetu była Wojna Jom Kippur, której wewnętrzne i międzynarodowe konsekwencje pojawiły się podczas ósmego Knessetu.
Na krótko przed wybuchem wojny wiele afrykańskich państw zerwało stosunki dyplomatyczne z Izraelem. Wojna była poprzedzona inicjatywami pokojowymi z ramienia ONZ (Jarring mission) i USA (Rogers Plan). W przeddzień wyborów do ósmego Knessetu zorganizowano konferencję pokojową w Genewie.
Na początku 1970 roku Knesset przyjął poprawkę nr 2 do Prawa Powrotu. Poprawka określała definicję Żyda uprawnionego do prawa powrotu do Ziemi Izraela. Według tego prawa musiała to być osoba urodzona z matki Żydówki, według wyznania: judaizm albo po konwersji. W tym okresie rozpoczęła się fala żydowskiej imigracji ze Związku Radzieckiego i pojawił się duży problem mieszkaniowy. W ZSRR trwały wówczas rozprawy Leningradzkie i Żydzi identyfikujący się z Izraelem byli prześladowani.
Knesset zajmował się również działalnością Żydowskiej Ligi Obrony w Stanach Zjednoczonych. Członkowie Ligi atakowali radzieckie biura w USA. Działalność tej radykalnej organizacji w Izraelu również budziła wiele kontrowersji. Duchowym przywódcą Ligii był rabin Meir Kahane, który wzywał wszystkich Arabów i Druzów do opuszczenia terytorium Izraela.
Tematem obrad parlamentu była także prośba Meira Lansky'ego o azyl w Izraelu. Lansky był jedną z głów mafii w Stanach Zjednoczonych, był jednak Żydem i jako taki posiadał prawo do powrotu. Knesset zajmował się również problemem braków na rynku wewnętrznym i po raz pierwszy zatwierdził minimum socjalne. W Jerozolimie zaczęły swoje demonstracje Czarne Pantery. Specjalna parlamentarna podkomisja zajmowała się problemem wzrostu wypadków samochodowych.
W tym okresie wciąż utrzymywał się wysoki poziom porwań samolotów. Wśród słynnych terrorystycznych ataków był atak na lotnisko Lod i mord izraelskich sportowców podczas olimpiady w Monachium. Zdecydowana większość posłów Knessetu potępiła Organizację Wyzwolenia Palestyny.
Piętnasty rząd został sformowany przez Goldę Meir w dniu 15 grudnia 1969 roku. Członkami koalicji rządowej byli: Zjednoczenie Pracy, Gahal, Partia Religijno-Narodowa, Niezależni Liberałowie i listy mniejszościowe.
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 24.
6 sierpnia 1970 roku z rządu koalicyjnego wystąpił Gahal. Było to spowodowane brakiem zgody na realizację amerykańskiej inicjatywy pokojowej (Rogers Plan) ze strony Gahal. Liczba ministrów zmalała wówczas do 22.
źródło materiałów: Knesset
