Czternasty Knesset: Wybory: 29.05.1996 r. Pierwsze posiedzenie: 17.06.1996 r. Liczba wybranych list: 11. (przed końcem Knessetu było 21 parlamentarnych grup i 2 niezależnych posłów) Czas: 3 lata Przewodniczący: Dan Tichon Zastępcy przewodniczącego: Shmaryahu Ben-Tsur, Haim Dayan, Rafael Edri, Yehuda Lancry, Nawaf Mazalha, Moshe Peled, Walid Sadik, Saleh Saleem, Me'ir Sheetrit, David Tal, Shevah Weiss Sekretarz Powszechny: Shmuel Jacobson, Arye Hahn (od 1 stycznia 1997 r.)
Czternasty Knesset (1996-1999)
Nazwa listy · procent uzyskanych głosów · liczba miejsc · liczba miejsc przed następnymi wyborami
Izraelska Partia Pracy (1) · 27,5 % · 34 · 29
Likud-Gesher-Tzomet (2) · 25,8 % · 32 · 19
Shas · 8,7 % · 10 · 10
Partia Religijno-Narodowa (3) · 8,1 % · 9 · 7
Meretz (4) · 7,5 % · 9 · 7
Israel Be'aliya (5) · 5,8 % · 7 · 5
Hadash-Balad (6) · 4,4 % · 5 · 3
Zjednoczony Judaizm Tory (7) · 3,3 % · 4 · 3
Trzecia Droga (8) · 3,2 % · 4 · 3
Zjednoczona Lista Arabska (druga) · 3,0 % · 4 · 4
Moledet (2) · 2,4 % · 2 · 3
Izrael w Centrum (9) · - · 0 · 5
Herut (2) · - · 0 · 3
Gesher (2) · - · 0 · 3
Am Ehad (1) · - · 0 · 3
Tzomet (2) · - · 0 · 2
Tekuma (3) · - · 0 · 2
Aliah (5) · - · 0 · 2
Shinui (10) · - · 0 · 2
Balad (6) · - · 0 · 2
Degel Hatorah (7) · - · 0 · 1
niezrzeszony - David Zucker (4) · - · 0 · 1
niezrzeszony - Emanuel Zisman (8) · - · 0 · 1
(1) - dwóch członków odeszło z Partii Pracy i założyło Izrael w Centrum. Trzech członków odeszło i założyło Am Ehad. (2) - trzech członków wyszło z Likud-Gesher-Tzomet i założyło Gesher; trzech odłączyło się i założyło Herut; czterech odeszło i założyło Izrael w Centrum, chociaż później jeden odszedł stamtąd i przeniósł się do Shinui. Trzech odeszło do Tzomet, chociaż następnie jeden przeszedł do Moledet. Likud-Gesher-Tzomet zmienił swoją nazwę na Likud. (3) - dwaj posłowie odeszli z Partii Religijno-Narodowej i założyli Emunim, który zmienił nazwę na Tekuma. (4) - jeden członek odszedł z Meretz i założył Shinui. Poseł David Zucker odszedł i pozostał niezależnym posłem. (5) - dwaj posłowie odeszli z Israel Be'aliyah i założyli Aliah. (6) - Balad jako lewicowa frakcja odłączył się od Hadash-Balad, pozostała część zmieniła nazwę na Hadash. (7) - jeden poseł odłączył się od Zjednoczonego Judaizmu Tory i utworzył Degel Hatorah, która pod koniec kadencji Knessetu zmieniła swoją nazwę na United Torah Judaism-Agudat Yisrael. (8) - poseł Emanuel Zisman odszedł z Trzeciej Drogi i pozostał niezależnym posłem. (9) - Izrael w Centrum został założony przez dwóch członków, którzy odeszli z Izraelskiej Partii Pracy i czterech, którzy odeszli z Likudu. Jeden później przeniósł się do Shinui. (10) - Shinui został założony przez posła, który odszedł z Meretz a następnie dołączył się do niego poseł, który odszedł z Izrael w Centrum.
Czternasty Knesset był pierwszym wybranym równolegle z bezpośrednimi wyborami premiera. Ten nowy system wyborczy miał na celu wzmocnienie władzy premiera. Jednak w praktyce to się nie sprawdziło. W rzeczywistości nowy system wyborczy osłabił znaczenie dwóch najsilniejszych partii, a Knesset został podzielony pomiędzy mniejsze polityczne ugrupowania (o sile 6-10 mandatów). Dodatkowo, podczas kadencji Knessetu zmalała dyscyplina deputowanych.
Liczne debaty dotyczyły tematu postępującego procesu pokojowego z Palestyńczykami. 16 stycznia 1997 roku Knesset zatwierdził Porozumienie dotyczące Hebronu (87 głosowało za, 17 przeciwko i 1 wstrzymał się). Knesset zatwierdził również Memorandum Wye River, które zostało podpisane w październiku 1998 roku w Waszyngtonie (USA). Wywołało to jednak burzliwą dysputę i głosowanie wotum zaufania premiera 17 listopada 1998 roku (75 głosowało za, 19 przeciwko i 9 wstrzymało się).
W trakcie tych trudnych debat lewica skarżyła się na zbyt wolny postęp w procesie pokojowym, natomiast prawica wyrażała niepokój terytorialnymi ustępstwami Izraela.
Knesset zajmował się również sprawami gospodarczymi. Ministerstwo Finansów wprowadziło politykę ograniczania wydatków, a Bank Izraela podniósł stopy procentowe, co w sumie ochłodziło gospodarkę i spowolniło tempo rozwoju. Umożliwiło jednak zmniejszenie rosnącego zadłużenia i deficytu budżetu. Knesset rozwiązywał liczne sprawy pomiędzy religią a państwem.
Po kłopotach związanych z uchwaleniem budżetu na 1999 rok, 4 stycznia 1999 4oku Knesset podjął decyzję o samo rozwiązaniu się i ogłoszeniu wcześniejszych wyborów parlamentarnych.
Dwudziesty siódmy rząd został sformowany przez Binyamina Netanyahu w dniu 18 czerwca 1996 roku. Członkami koalicji rządowej byli: Likud-Gesher-Tsomet, Shas, Partia Narodowo-Religijna, Israel Be'aliya, Zjednoczony Judaizm Tory i Trzecia Droga (Gesher wystąpił z koalicji 6 stycznia 1998 r.).
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 18.
źródło materiałów: Knesset
