Itzhak Rabin urodził się 1 marca 1922 roku w Jerozolimie, w Palestynie będącej wówczas brytyjskim mandatem. Jego rodzice to Rosa i Nehemia Rabin.
- W wieku 1 roku, jego rodzina przeprowadziła się do Tel Awiwu. Jego rodzice pracowali w państwowym przedsiębiorstwie Electricity Company i w firmie budowlanej. * W 1937 roku, gdy Itzhak miał 15 lat, zmarła jego matka. * Po ukończeniu podstawowej edukacji, Rabin przeprowadził się do kibucu Givat Haslosha, gdzie kontynuował edukację. Ukończył szkołę rolniczą w Kadoorie.
------- kariera wojskowa -------
- Podczas praktyki w kibucu Ramat Yochanan, w 1941 roku wstąpił do podziemnej żydowskiej organizacji militarnej Haganah. Został członkiem oddziałów szturmowych Palmach, w których doszedł do funkcji oficera operacyjnego (w październiku 1947 r.). * Przeszedł serię brytyjskich szkoleń wojskowych dla członków elitarnych oddziałów komandosów. * Podczas wojny o niepodległość Izraela, w 1948 roku Rabin dowodził Brygadą Harel. Walczył w Jerozolimie i na pustyni Negew.
- W 1948 roku, w niepodległym Izraelu ożenił się z Leah Schlossberg. Mieli dwoje dzieci: Dalię i Yuvala. * Pod koniec wojny o niepodległość, Rabin uczestniczył w negocjacjach o zawieszeniu broni z Egiptem, które miały miejsce na wyspie Rodos pod auspicjami ONZ. * Jako zawodowy oficer izraelskiej armii stworzył nową metodę szkolenia wojskowego i zupełnie nowy styl dowodzenia. * W 1961 roku awansował do stopnia generała w Głównym Sztabie izraelskiej armii. * W 1964 roku Itzhak Rabin został naczelnym dowódcą Głównego Sztabu IDF. Stworzył on nową strategię działań wojennych opartych na dużej ruchliwości oddziałów i zaskoczeniu. Ukuł slogan rozkazu: "Jechać za mną!" * W 1967 roku Rabin odniósł zwycięstwo nad arabskimi armiami w Wojnie Sześciodniowej, podczas której wyzwolono Jerozolimę. Rabin wygłosił słynne przemówienie na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.
- W 1968 roku Rabin z przyczyn zdrowotnych przeszedł w stan spoczynku.
------- kariera polityczna -------
- W 1968 roku Itzhak Rabin został wybrany na ambasadora państwa Izraela w Stanach Zjednoczonych (do 1973 r.). * Rabin wiódł główną rolę w promocji "strategii współpracy" ze Stanami Zjednoczonymi. Dzięki temu Izrael otrzymywał duże ilości amerykańskiego sprzętu wojskowego. * W 1973 roku przed wybuchem Wojny Jom Kippur powrócił do Izraela. * Po zakończeniu wojny wstąpił do lewicowego bloku politycznego Zjednoczenia Pracy.
- W grudniu 1973 roku w wyborach do ósmego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Zjednoczenia Pracy. * W rządzie Goldy Meir, Itzhak Rabin sprawował obowiązki ministra pracy. Rząd upadł w kwietniu 1974 roku w wyniku ogłoszenia raportu Komisji Agranata, która badała tło wybuchu Wojny Jom Kippur. * Nowym przywódcą Zjednoczenia Pracy został Itzhak Rabin (do 1977 r.). * 3 czerwca 1974 roku Itzhak Rabin został premierem. Jednocześnie pełnił obowiązki ministra komunikacji (do 20 marca 1975 r.) oraz ministra rozwoju (od 7 lipca 1975 r. do 29 lipca 1975 r.). * Był to pierwszy premier urodzony w Erec Israel. * Po Wojnie Jom Kippur położył największy nacisk na przeprowadzenie reorganizacji izraelskiej armii, która musiała zrehabilitować się po klęsce. * W 1975 roku Rabin wykorzystał narastający kryzys gospodarczy w Egipcie i zawarł porozumienie o częściowym wycofaniu wojsk izraelskich z Półwyspu Synaj. Umożliwiło to Egipcjanom odbudowanie infrastruktury i wznowienie żeglugi na Kanale Sueskim, co dało Egiptowi potrzebne pieniądze. Jeszcze większe znaczenie miało opuszczenie przez izraelskich żołnierzy złóż ropy naftowej na Synaju. W zamian Egipt złagodził bojkot ekonomiczny oraz umożliwił żeglugę po Kanale statkom handlowym wiozącym towary do lub z Izraela. Jednocześnie Izrael uzyskał pomoc finansową Stanów Zjednoczonych, przyznaną jako rekompensatę za opuszczenie złóż roponośnych na Synaju. * Amerykańska pomoc finansowa została przeznaczona na restrukturyzację izraelskiej armii. * W czerwcu 1976 roku rząd premiera Itzhaka Rabina wyraził zgodę na przeprowadzenie "Operacji Entebbe", uwolnienia żydowskich pasażerów porwanego samolotu Air France, który wylądował w Ugandzie. W bezprecedensowej operacji izraelskich komandosów uwolniono 260 zakładników, którzy powrócili do Izraela. * Rząd Rabina zaniedbał sprawy gospodarcze i socjalne, w wyniku czego nastąpił wzrost cen towarów o 25%. W tej sytuacji rząd izraelski był zmuszony do ograniczenia dotacji państwowych. Równocześnie członkowie rządu dopuścili się kilku poważnych skandali finansowych. Partia Religijno-Narodowa wykrozystała skandal naruszenia szabatu przez lądujące cztery myśliwce F-15 i wycofała się z rządu, który w 1977 roku upadł. * Itzhak Rabin został obciążony zarzutami o niejasne machinacje finansowe prowadzone przez jego żonę w bankach amerykańskich i izraelskich. Rabin wycofał się wówczas z przewodnictwa Partią Pracy.
- W maju 1977 roku w wyborach do dziewiątego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Zjednoczenia Pracy. * Rabin pracował w komitecie spraw zagranicznych i obrony.
- W czerwcu 1981 roku w wyborach do dziesiątego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Zjednoczenia Pracy. * Rabin pracował w komitecie spraw zagranicznych i obrony.
- W lipcu 1984 roku w wyborach do jedenastego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Zjednoczenia Pracy. * W rządzie Shimona Peresa, Itzhak Rabin pełnił obowiązki ministra obrony. * Na przełomie 1984 i 1985 roku Rabin planował przebieg bariery granicznej budowanej na granicy z Libanem, z którego wycofywały się izraelskie oddziały. Opracowywał również nowe metody działań wojskowych w przygranicznej strefie bezpieczeństwa, którą strzegła Armia Południowego Libanu. * W rządzie Itzhaka Shamira, Itzhak Rabin pełnił obowiązki ministra obrony. * 9 grudnia 1987 roku wybuchło palestyńskie powstanie (Intifada), które zmusiło Rabina do szukania nowych rozwiązań i zupełnie nowych metod działania izraelskiej armii na terenach zamieszkałych przez cywilów. Początkowo Rabin zajął stanowisko zastosowania surowych środków w celu stłumienia palestyńskich zamieszek. Powiedział, że "powinniśmy łamać ich ramiona i nogi". Rabin zarządził, aby wojsko stosowało bezwzględne metody do walki z Palestyńczykami - chodziło o używanie pałek do tłumienia zamieszek. W wyniku starć ponad 600 Palestyńczyków doznało poważnych poranień i połamań kości. Nasilająca się krytyka zmusiła Rabina do zmiękczenia stanowiska i poszukiwania rozwiązania konfliktu drogą negocjacji dyplomatycznych.
- W listopadzie 1988 roku w wyborach do dwunastego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Zjednoczenia Pracy. * W rządzie Itzhaka Shamira, Itzhak Rabin pełnił obowiązki ministra obrony. Dodatkowo pracował w komitecie spraw zagranicznych i obrony. * W marcu 1990 roku Shimon Peres podjął nieudaną próbę utworzenia własnego rządu, opartego na koalicji Zjednoczenia Pracy i kilku niewielkich ugrupowań lewicowych i religijnych. Z tego powodu, 15 marcu 1990 roku Zjednoczenie Pracy wystąpiło z rządu, który upadł. * Nowym przywódcą Izraelskiej Partii Pracy został Rabin (do 1995 r.). * Gdy w czerwcu 1990 roku Itzhak Shamir sformował nowy rząd (Likud), Itzhak Rabin przeszedł do parlamentarnej opozycji.
- W czerwcu 1992 roku w wyborach do trzynastego Knesetu, Itzhak Rabin wszedł do parlamentu z ramienia Izraelskiej Partii Pracy. * 13 lipca 1992 roku Itzhak Rabin został premierem. Dodatkowo pełnił obowiązki ministra obrony, ministra zdrowia (do 1 czerwca 1994 r.), ministra pracy i pomocy społecznej (do 31 grudnia 1992 r.), ministra religii (do 27 lutego 1995), ministra edukacji i kultury (do 7 czerwca 1993 r.), ministra spraw Jerozolimy (do 31 grudnia 1992 r.) oraz ministra spraw zagranicznych (od 14 września 1993 r. do 27 lutego 1995 r.). * 13 września 1993 roku Itzhak Rabin podpisał z Jaserem Arafatem porozumienie o wzajemnym uznaniu i ustanowienia autonomii palestyńskiej w Strefie Gazy i mieście Jerycho. W zamian Organizacja Wyzwolenia Palestyny wyrzekła się przemocy i uznała prawo Izraela do istnienia w pokoju i bezpieczeństwie. Deklarację Pokojowych Intencji podpisano w Waszyngtonie. * 4 maja 1994 roku zawarto w Kairze kolejne porozumienie, nazwane Układem o Utworzeniu Ograniczonej Autonomii Palestyńskiej. W jego następstwie, izraelska armia opuściła Strefę Gazy oraz miasto Jerycho przekazując administrację władzom palestyńskim. Na tereny powróciła z Tunisu Organizacja Wyzwolenia Palestyny, której przywódca Jaser Arafat stworzył palestyńską administrację i policję. * 26 października 1994 roku premier Itzhak Rabin podpisał porozumienie pokojowe pomiędzy Izraelem i Jordanią. * 10 grudnia 1994 roku Itzhak Rabin wspólnie z Jaserem Arafatem i Szymonem Peresem (izraelski minister spraw zagranicznych) otrzymali Pokojową Nagrodę Nobla. * W Izraelu istniał poważny problem z akceptacją porozumienia z Organizacją Wyzwolenia Palestyny. Prawica nie wyrażała zgody na jakiekolwiek ustępstwa terytorialne. W odpowiedzi na zawarte porozumienia, liczni rabini wzywali izraelskich żołnierzy do odmowy wykonania rozkazu opuszczenia Samarii i Judei. * 4 listopada 1995 roku żydowski ekstremista religijny Yihal Amir zastrzelił premiera Itzhaka Rabina. Stało się to podczas pokojowej manifestacji i było wielkim szokiem dla całego izraelskiego narodu.
