Pierwszy Knesset: Wybory: 30.07.1951 r. Pierwsze posiedzenie: 20.08.1951 r. Liczba wybranych list: 15 (przed końcem Knessetu było 13 parlamentarnych grup) Czas: 4 lata Przewodniczący: Joseph Sprintzak Zastępcy przewodniczącego: Hanna Lamdan, Binyamin Minz, Joseph Serlin, Ze`ev Sheffer Sekretarz Powszechny: Moshe Rosetti
Drugi Knesset (1951-1955)
Nazwa listy · procent uzyskanych głosów · liczba miejsc · liczba miejsc przed następnymi wyborami
Mapai · 37,3 % · 45 · 47
Powszechni Syjoniści · 16,2 % · 20 · 22
Mapam · 12,5 % · 15 · 7
Hapo'el Hamizrahi · 6,8 % · 8 · 8
Ruch Herut · 6,6 % · 8 · 8
Maki · 4,0 % · 5 · 7
Partia Postępu · 3,2 % · 4 · 4
Demokratyczna Lista Izraelskich Arabów (1) · 2,4 % · 3 · 3
Agudat Israel · 2,0 % · 3 · 3
Sefardyjczycy i Orientalne Społecznosci · 1,8 % · 2 · 0
Po'alei Agudat Israel · 1,6 % · 2 · 2
Mizrahi · 1,5 % · 2 · 2
Kidma Va'avodah (1) · 1,2 % · 1 · 1
Jemeński Związek (2) · 1,2 % · 1 · 1
Rolnictwo i Rozwój (1) · 1,1 % · 1 · 1
Ahdut Ha'avoda - Poalei Syjon (3) · - · 0 · 4
(1) - arabska lista mniejszościowa powiązana z Mapai. (2) - zaraz po wyborach dołączyli do Powszechnych Syjonistów, jednak Knesset nie wyraził na to zgody. (3) - odeszli od Mapamu, jednak na utworzenie tego klubu nie wyraził zgody Knesset.
Drugi Knesset wiele razy zajmował się kwestią arabskich terrorystów, którzy przenikali granicę Izraela i dokonywali ataków na ludność cywilną. Cała jedna debata parlamentarna została poświęcona tragicznemu atakowi terrorystycznemu na autobus w Maale Akrabim (w dniu 18 marca 1954 roku). Zajmowano się także kwestią aresztowania w Egipcie izraelskiego statku "Bat Galim" (28 września 1954 r.) oraz odmowie przejazdu izraelskich statków i ładunków przeznaczonych dla Izraela przez Kanał Sueski. Równolegle toczyły się sprawy wokół aresztowania 13 Żydów w Egipcie, których oskarżono o szpiegowanie na rzecz Izraela.
W tym okresie Izrael zmagał się z ciężkim kryzysem gospodarczym i kontynuował politykę reglamentowania towarów, co doprowadziło do rozkwitu "czarnego rynku". Knesset starał się także rozwiązywać problemy związane z masową imigracją, brakiem miejsc pracy, dużymi problemami zdrowotnymi (szczególnie dużymi wśród nowych imigrantów). Ciężkie warunki panujące w przejściowych obozach wymagały rozpoczęcia programów zbiorowego budownictwa mieszkaniowego. Aktywnie wspierano zagraniczne inwestycje, rozwój rolnictwa i przemysłu. Równocześnie uruchomiono państwowy system szkolnictwa, wokół którego wybuchły duże ideologiczne spory.
Istotą izraelskiej demokracji jest związek pomiędzy państwem a religią. Bardzo często ten temat był omawiany podczas obrad drugiego Knessetu.
Trzeci rząd został sformowany przez Davida Ben-Guriona w dniu 8 października 1951 roku. Wybory ponownie wygrała Mapai (Partia Robotników Ziemi Izraela), jednakże partie lewicy wyszły z nich nieznacznie osłabione, a wzmocniła się reprezentacja Powszechnych Syjonistów. Członkami koalicji rządowej byli: Mapai, Hamizrahi i Hapo'el Hamizrahi, Agudat Israel, Po'alei Agudat Israel i listy mniejszościowe.
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 13.
Premier ustąpił 19 grudnia 1952 roku, w związku ze sporem na tle żądań o zwiększenie wydatków na religijną edukację państwową.
Czwarty rząd został sformowany przez Davida Ben-Guriona w dniu 24 grudnia 1952 roku. Członkami koalicji rządowej byli: Mapai, Powszechni Syjoniści, Hamizrahi i Hapo'el Hamizrahi, Partia Postępu i listy mniejszościowe.
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 16.
Premier ustąpił 6 grudnia 1953 roku, w związku z jego osobistą decyzją o wycofania się z życia politycznego. David Ben-Gurion przeniósł się do kibucu Sdeh Boqer na Negewie.
Piąty rząd został sformowany przez Mosze Szaretta w dniu 26 stycznia 1954 roku. Członkami koalicji rządowej byli: Mapai, Powszechni Syjoniści, Hamizrahi i Hapo'el Hamizrahi, Partia Postępu i listy mniejszościowe.
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 16.
Premier ustąpił 29 czerwca 1955 roku, z powodu wystąpienia z rządu Powszechnych Syjonistów. Wynikało to z oskarżenia rządu o niewłaściwe zachowanie podczas rozprawy doktora Israela Kastznera, postawionego przez Maki i Ruch Herut. Doktor Israel Kastzner współpracował podczas II wojny światowej z nazistami, aby ocalić grupę węgierskich Żydów. Doprowadziło to do upadku rządu Szaretta.
Szósty rząd został sformowany przez Mosze Szaretta w dniu 29 czerwca 1955 roku. Członkami koalicji rządowej byli: Mapai, Hamizrahi i Hapo'el Hamizrahi i listy mniejszościowe.
Liczba ministrów, gdy rząd został sformowany - 12.
W tym czasie odbyły się wybory do trzeciego Knessetu i 3 listopada 1955 roku nastąpiło przekazanie władzy kolejnemu rządowi.
źródło materiałów: Knesset
