Mizrahi (Merkaz Ruchani - Religijne Centrum) był nacjonalistyczno-religijnym ruchem syjonistycznym założonym w 1902 roku w Wilnie, na Litwie. Został założony podczas światowej konferencji religijnych syjonistów, a nazwę nadał mu Rabbi Yitzchak Yaacov Reines. W jego ramach, w 1929 roku założono ruch młodzieżowy Bnei Akiva.
Mizrahi uważał, że w centrum uwagi światowego syjonizmu powinna być Tora, a narzędziem realizacji celów może być żydowski nacjonalizm narodowy.
W 1921 roku powstało odrębne skrzydło związkowe, nazwane Hapo'el Hamizrahi, które reprezentowało religijnych Żydów w Histadrut.
W wyborach do pierwszego Knessetu, Mizrahi wystartował ze wspólnej listy Zjednoczonego Frontu Religijnego.
Podczas kampanii wyborczej do drugiego Knessetu, Mizrahi wystartowała jako samodzielna partia. Wejście do Knessetu było pierwszym oficjalnym wejściem religijnych syjonistów do polityki państwa Izrael. W jego wyniku powstało ministerstwo religii popierające wprowadzenie w życie praw koszerności i przestrzeganie Szabatu. Partia odegrała także ważną rolę w tworzeniu sieci religijnych szkół w Izraelu. Ogólnie mówiąc, społeczna polityka Mizrahi była umiarkowana, a głównym celem było zaspokojenie potrzeb religijnych Żydów oraz utrzymanie pewnych religijnych cech państwa.
W wyborach do Drugiego Knessetu (30.07.1951 r.), Mizrahi uzyskał 1,5 % oddanych głosów. Dzięki temu do parlamentu wprowadził 2 posłów.
Drugi Knesset (1951-1955): Shlomo-Israel Ben-Meir (1910-1971, ur. w Polsce) - w czwartym rządzie wiceminister zapasów (od 5 stycznia 1953 r.). Mordechai Nurock (1884-1962, ur. na Litwie) - w trzecim rządzie minister poczty (od 3 listopada 1952 r.). David-Zvi Pinkas (1895-1952, ur. na Węgrzech) - członek komitetu finansów, członek komitetu edukacji, kultury i sportu, w trzecim rządzie minister transportu (do 14 sierpnia 1952 r.).
W 1956 roku Mizarhi, Hapoel Hamizrachi i inni religijni syjoniści założyli Partię Religijno-Narodową (Mafdal), która uzyskała większe prawa dla religijnych Żydów w Izraelu.
źródło materiałów: Knesset