Benjamin Netanyahu urodził się 21 października 1949 roku w Tel Awiwie, w niepodległym Państwie Izraela. * Jego rodzice Zila i Ben-Zion Netanyahu (pierwotnie Milikowski) byli Żydami z Litwy. Jego ojciec był profesorem i nauczał żydowskiej historii. * W 1962 roku Benjamin z całą rodziną przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkali w Cheltenham Township na przedmieściach Filadelfii, Pensylwania. * Benjamin ukończył liceum Cheltenham High School.
------- kariera wojskowa -------
- W 1967 roku Benjamin Netanyahu powrócił do Izraela i wstąpił jako ochotnik do izraelskiej armii. * Służył w elitarnej jednostce komandosów Sayeret Matkal i wziął udział w wielu niebezpiecznych misjach. Między innymi 8 maja 1972 roku uczestniczył w operacji uwolnienia zakładników z porwanego samolotu linii Sabena na lotnisku Ben-Guriona w Lod, pod Tel Awiwem. * W 1973 roku Netanyahu opuścił armię w randze kapitana.
- W następnych latach Benjamin studiował architekturę na Massachusetts Institute of Technology w Bostonie (USA) oraz marketing na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Równocześnie studiował nauki polityczne na Uniwersytecie Harvard.
------- kariera zawodowa -------
- W 1976 roku rozpoczął pracę w firmie konsultacyjnej międzynarodowego biznesu w Bostonie (USA), powiązanej z firmą menedżerską Rim Industries w Jerozolimie.
- W 1976 roku zginął jego brat, Yoni Netanyahu. Zginął dowodząc operacją odbicia pasażerów porwanego francuskiego samolotu w Ugandzie. Po tym tragicznym wydarzeniu, Benjamin Netanyahu zorganizował dwie międzynarodowe konferencje o drogach walki z terroryzmem (1979 r. Jerozolima, 1984 r. Waszyngton).
------- kariera polityczna -------
- W 1982 roku Benjamin Netanyahu rozpoczął pracę w misji dyplomatycznej przy Ambasadzie Izraela w Waszyngtonie, USA. * Był członkiem pierwszej delegacji prowadzącej rozmowy o strategicznej współpracy pomiędzy Izraelem i Stanami Zjednoczonymi.
- W 1984 roku Benjamin Netanyahu został stałym ambasadorem Izraela przy Organizacji Narodów Zjednoczonych (do 1988 r.).
- W listopadzie 1988 roku w wyborach do dwunastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud. * W rządzie premiera Itzhaka Shamira, Netanyahu pełnił obowiązki wiceministra spraw zagranicznych (od 25 czerwca 1990 r. do 11 listopada 1991 r.). * W 1991 roku Netanyahu uczestniczył w rozmowach pokojowych z Arabami w Madrycie, w Hiszpanii. Jego zdolności zostały wówczas dostrzeżone i znalazł duże uznanie w kręgach izraelskich polityków.
- W czerwcu 1992 roku w wyborach do trzynastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud. * Netanyahu pracował w komisji spraw zagranicznych i obrony. * W 1993 roku po ustąpieniu Itzhaka Schamira nowym przywódcą partii Likud został Benjamin Netanyahu.
* Netanyahu znajdował się w opozycji względem lewicowego rządu Itzhaka Rabina. Uczestniczył w licznych publicznych dysputach, w których odważnie komentował negocjacje pokojowe z Palestyńczykami.
- W czerwcu 1996 roku w wyborach do czternastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud. * 18 czerwca 1996 roku Benjamin Netanyahu został premierem rządu. * W pierwszym okresie rządów Netanyahu skoncentrował się na sprawach ekonomicznych, walcząc z wysoką inflację i chronicznym deficytem budżetu. Przeprowadził odważne reformy, między innymi prywatyzując państwowe kompanie i zakłady przemysłowe. * Równocześnie Netanyahu musiał prowadzić negocjacje z władzami Autonomii Palestyńskiej, godząc się na oddanie kolejnych ziem pod administrację palestyńską. W październiku 1998 roku podpisał z Jaserem Arafatem porozumienie przewidujące poszerzenie Autonomii Palestyńskiej w zamian za obietnicę podjęcia przez władze palestyńskie zdecydowanej walki z organizacjami terrorystycznymi. * Gdy pomimo zawartej umowy zamachy terrorystyczne wciąż trwały, Netanyahu powiedział, że zamachy bombowe zwalniają Izrael od obowiązku realizacji porozumień zawartych w Oslo. W ten sposób Izrael zrezygnował z przekazywania dalszych terenów Autonomii Palestyńskiej i zawieszono wszystkie rozmowy pokojowe z Palestyńczykami. * Netanyahu pełnił swoje obowiązki do 6 lipca 1999 roku, po czym chwilowo wycofał się z życia politycznego. Główną przyczyną wycofania się były liczne skandalizujące plotki na temat Netanyahu (wliczając w to plotki na temat jego małżeństwa) oraz śledztwo w sprawie korupcji (został uniewinniony). Nowym przywódcą partii Likud został Ariel Szaron.
- W maju 1999 roku w wyborach do piętnastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud. * 6 listopada 2002 roku Benjamin Netanyahu został ministrem spraw zagranicznych w rządzie premiera Ariela Szarona.
- W styczniu 2003 roku w wyborach do szesnastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud. * Benjamin Netanyahu został ministrem finansów w rządzie premiera Ariela Szarona (do 9 sierpnia 2005 r.). * Netanyahu przeprowadził reformę gospodarczą, której celem było ożywienie gospodarki narodowej w sytuacji stagnacji wywołanej przez Intifadę Al-Aksa. Przeprowadzono ruch w kierunku liberalizacji rynku. Wzrost PKB uzyskano poprzez zmniejszenie wydatków publicznych i wzmocnienie sektora prywatnego. Obejmowało to obniżenie wydatków budżetowych, obniżenie podatków, prywatyzację państwowych monopoli i reformę ubezpieczeń społecznych. * 9 sierpnia 2005 roku zrezygnował z funkcji w rządzie w proteście przeciwko planowi ewakuacji żydowskich osiedli ze Strefy Gazy. * Gdy 23 listopada 2005 roku Ariel Szaron z grupą parlamentarzystów odłączył się od partii Likud i założył nową partię polityczną Kadima, w łonie Likudu nastąpiły poważne kontrowersje i rozłamy. W wyniku wyborów, 20 grudnia 2005 roku przywódcą Likudu został Benjamin Netanyahu.
- W marcu 2006 roku w wyborach do siedemnastego Knesetu, Benjamin Netanyahu dostał się do parlamentu z ramienia prawicowej partii Likud.
